بلكه در صف مؤمنان ضعيف الايمان بودند و پس از ماجراى فوق راه كفر پيش گرفتند . اين احتمال نيز در تفسير جمله فوق وجود دارد كه اين گروه پيش از اين هم در صف منافقان بودند ، ولى چون ظاهرا مرتكب خلافى نشده بودند پيامبر ص و مسلمانان وظيفه داشتند با آنها معامله افراد مؤمن كنند ، ولى هنگامى كه پس از ماجراى جنگ « تبوك » پرده كنار رفت ، و كفر و نفاق آنها بر ملا شد ، به آنها اخطار گرديد كه شما از اين پس در صف مؤمنان نخواهيد بود . سر انجام ، آيه را با اين جمله پايان مىدهد كه « اگر ما گروهى از شما را ببخشيم گروه ديگرى را به خاطر اينكه مجرم بودند ، مجازات خواهيم كرد » ( * ( إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ ) * ) . اينكه مىگويد گروهى را مجازات مىكنيم بخاطر جرم و گناهشان ، دليل بر آن است كه « گروه مورد عفو » افرادى هستند كه آثار جرم و گناه را با آب توبه از وجود خود شسته‌اند . در آيات آينده مانند آيه 74 نيز قرينه اى بر اين مطلب وجود دارد . روايات متعددى در ذيل اين آيه وارد شده كه حكايت از آن مىكند كه بعضى از اين منافقان كه وصف حالشان در آيات بالا آمده ، از كرده خود پشيمان شدند ، و توبه كردند ، ولى بعض ديگر هم چنان بر روش خود باقى بودند ( براى توضيح بيشتر به تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه 239 مراجعه شود ) .